Эр ҳам, хотин ҳам шипон!.. Даҳшат!..

Гоҳида улар бир бирларидан шубҳага боришарди. Бир бирларини зимдан кузатишарди. Ҳеч ким тушунмайдиган, ҳеч ким билмайдиган белгиларда эри ё хотини нима қилганлигини ёзиб қўйишарди!..

Зинаида Батраева 25 йил давомида эри билан биргаликда турли мамлакатларда разведка хизматида ишлаган. Скаутлар, бошқа нарсалар қатори, турли жойларда ҳаётга мослашишлари керак бўлган профессионал саёҳатчилар: уларнинг ҳаётлари ҳақидаги ҳикоялар зоркинаденцияларда жуда муҳимдир.

Яқингача бу энг қаттиқ сир эди, унинг ҳаётини реклама қилиш мумкин эмас эди. Зинаида Батраева, қўшнилар ва дўстлар учун, меҳмондўст уй бекаси, фақат шундай туюлади ва уйда фаровонлик ва болалар ҳақида ўйлайди. Чет элга сафарларида Зинаида Совет разведкасининг мансаб офицерига айланди.

Кеча Зинаида Батраева 99 ёшида вафот этди. Унинг ҳаёти қизиқарли эди. Жеймс Бонд, менимча, ҳеч қачон орзу қилмаган. Сиз разведка хизматига нисбатан турли хил муносабатда бўлишингиз мумкин, аммо менимча, Батраеванинг тақдири ҳақидаги сюжет жуда таъсирли. Зинаида Николеевна Солнечногорск вилояти, Дурйкино қишлоғида туғилган. Бугун Москва ҳалқа йўлигача бор-йўғи ярим соатлик йўл, аввал у чўл эди. Оила камбағал – ота ва онам деҳқонлар эдилар. Бироз вақт ўтгач, ота Москвадаги босмахонага ишга жойлашди ва оиласини пойтахтга кўчиришга муваффақ бўлди. Зинаида коллежга ўқишга кирмоқчи бўлди, аммо ўша пайтда таълим пулли бўлганлиги сабабли ишга киришди. Тарихчи Артем Галицкий, блог учун: “19 ёшли Зинаида НКВД архивидаги файллар кабинетига масъул эди. СССР Иккинчи Жаҳон урушига кирганда, архив Свердловскка кўчирилди. У ерда Зинаида қайд этилди, эътиборга олинди ва НКВД мактабида ўқишга таклиф қилинди, у ерда биринчи разведка ходими тайёрланаётган эди. ”

Деҳқонлар оиласидан келган қиз жуда қобилиятли эканлиги аниқ. 1943 йилга келиб, Зинаида чет эл разведкасида ишлашга топширилган эди. Деҳқон қизининг шахсий ишида: “француз, италян ва инглиз тилларини яхши билади” деб ёзилган. НКГБ Олий мактабида ўқиётганида, у эри Борис Батраев билан учрашди, у билан у ўлимигача ажралишмади. Ҳаммаси бўлиб 25 йил давомида иш сафарларида бирга бўлдик. Биринчи чет эл иши – Италия, кейин Франция бўлди. Улар Покистонда, Сейлонда (ҳозирги – Шри-Ланка), Ҳиндистонда ишлашган. Тарихчи Галицкий шундай дейди: “Хавфсиз уйларда учрашувлар, кузатувлар,” қуйруқ “дан қочишга уринишлар, ёллаш, биз учун ҳамма нарса сюжетлар каби кўринади”.

Янгиликни дўстларингизга ҳам юборинг: